Tot slot, zaterdag 2 juni 2007
Een ontzettend drukke maand qua werk is nu achter de rug en helaas heb ik geen tijd gehad om nog verder aan de blog te werken. Maar dat hoeft eigenlijk ook niet, het verhaal is helemaal af en.............een nieuwe blog wacht alweer: elsopdeazoren.nl vanaf a.s. woensdag!

Graag wil ik iedereen die heeft meegeleefd en reacties of mail heeft gestuurd van harte bedanken. Helaas heb ik de mogelijkheid om op deze blog reacties te plaatsen moeten blokkeren vanwege het misbruik dat er gemaakt werd, jammer.

Nu dus allemaal weer naar de volgende blog die ik met even veel plezier weer zal maken!

Tiende dag, donderdag 26 april 2007
Na een wederom comfortabele vlucht met Vietnam Airlines van Saigon naar Frankfurt, een overstap en de aansluitende vlucht per KLM, ben ik nu weer terug op Schiphol waar me een verrassing wacht: Guus, Yannick en Daphne staan me in de aankomsthal op te wachten. Even een dikke knuffel en dan op weg naar huis.

In de komende weken zal ik de blog aanvullen met foto's en ook de dagbeschrijvingen wat uitbreiden met dingen die ik genoteerd heb en die spontaan bij me op zullen komen. Ter afsluiting zal ik dan beginnen met de vele vragen te beantwoorden die ik per mail mocht ontvangen. Maar geef me even de tijd!

Op onderstaande foto's zien jullie in 2 gedeeltes de deelnemers aan deze reis die het 10 dagen met mij hebben uitgehouden. Ik wil iedereen bedanken voor de gezellige tijd en ik hoop het nog eens naar een andere bestemming over te kunnen doen. Een speciaal dankjewel aan onze tourleader Petra Kok die het steeds maar weer voortreffelijk klaarspeelde om de "discipline" erin te houden en kleine plooien glad te strijken! Tot slot mijn roommate Maja voor de inspirerende tijd die wij samen doorbrachten.

Negende dag, woensdag 25 april 2007
Het is nu 17:30 lokaal en we zijn net terug in Saigon waar we in een hotel gelegenheid krijgen om ons op te frissen. Daarna gaan we nog naar een boot om te dineren en tot slot naar de luchthaven waar we om 23:10 vertrekken met de VN 543 naar Frankfurt. Met weemoed, er is nog zoveel dat ik zou willen zien en doen. Maar ik mis vooral mijn familie, dus het is nu mooi geweest. Ik kom zeker nog eens terug!


Vanmorgen werden we al vroeg gewekt en na in het hotel uitgecheckt te hebben, vertrokken we voor een rit van 1 uur en 45 minuten naar het district Cu Chi dat bestaat uit 20 communes en een stad van ca. 300.000 inwoners. Maar wereldberoemd is Cu Chi vanwege de ondergrondse gangen en tunnels waarvan een groot deel al gegraven werd tijdens de oorlog tegen de Fransen en aanzienlijk uitgebreid tijdens de oorlog tegen de Amerikanen, meer dan 200 km. lang!
Onze eigen gids leidt ons rond en een klein aantal van ons heeft de moed om in de tunnels te gaan, ik ook. We bezoeken een nagebouwd ondergronds dorp en krijgen een indruk hoe het hier geweest moet zijn. Het
is vreselijk heet, ik heb nog nooit zo getranspireerd. We lopen wat rond en krijgen nog een demonstratie hoe de vallen en boobytraps werken die voor de Amerikanen waren neergelegd. De Amerikanen hebben meerdere malen geprobeerd de tunnels op te blazen, zelf met bommenwerpers en gifgas. Maar de Vietnamezen wisten steeds weer methodes te vinden om alles intact te houden, zo werden bijvoorbeeld syphons geplaatst om het gas te neutraliseren. De gang die wij bezichtigen is een van de weinig overgebleven stukken (wel iets groter gemaakt), ca. 100 meter lang, 1.20 m. hoog en 0,80 m. breed met een museum.

Van hieruit rijden we in ca. een uur naar Tay Ninh, hoofdstad van de gelijknamige provincie.
Deze stad is beroemd vanwege de Cao Dai godsdienst die sinds 1926 hier zijn zetel heeft. We bezoeken de tempel en wonen een mis bij. De gelovigen zijn allemaal in het wit gekleed met een witte band over het voorhoofd. Helemaal vooraan zitten de hogepriesters, gekleed in verschillende kleuren, rood, blauw en geel. Ze zijn geknield maar zover ik kan zien hebben ze een lange, witte broek aan met daarover een soort kimono. Boven in de nok speelt een muziekgroep met ouderwetse instrumenten (mannen) en er zingt een koor (allemaal vrouwen, ook hele jonge). Regelmatig gaat er een gong waarna iedereen buigt. Het is echt wel indrukwekkend.

Van de tempel gaan we naar een wat achteraf gelegen restaurant waar we zelf kunnen uitkiezen wat we eten en ik kies voor fried rice met sea-fruit (gebakken garnalen en inktvis). De hele menukaart staat vol met kipgerechten, maar er is niks met kip te krijgen vanwege de vogelgriep een tijd geleden. Ik schrijf "fried rice met seafruit", maar het verstaanbaar maken is hier verschrikkelijk moeilijk, het lijkt wel of niemand Engels verstaat of wil verstaan. Ter toelichting een kleine anecdote over wat er gisteren in het restaurant gebeurde.

Tijdens het diner kregen we met heel veel moeite en gebaren met handen en voeten een fles witte wijn. Maar ons gezelschap wilde ook rode wijn, maar het was nauwelijks mogelijk om dat aan het bedienend personeel duidelijk te maken. Totdat Hans een grandioze ingeving kreeg. Hij had een rood/wit gekleurd pakje sigaretten, Marlboro. Hij probeerde duidelijk te maken dat we wijn wilden van die kleur, rood. Na enige tijd had ze het begrepen (yes, yes), liep weg en kwam een hele tijd later terug met de boodschap........Sorry, no Marlboro!

Uiteindelijk kregen we de rode wijn toch, maar die zetten ze in een koeler! Wat natuurlijk de nodige protesten van ons gezelschap opleverde, het was hilarisch! Maar toch geeft het ook wat irritatie dat het zo moeilijk is iets duidelijk te maken.

Nu zijn we ons dus aan het voorbereiden voor het diner en daarna naar het vliegveld, ik heb best wel een toenemende heimwee naar mijn gezin, familie en collega's!

Nu in Saigon

Achtste dag, dinsdag 24 april 2007
Het is nu tegen middernacht en een lange dag zit er op. Ik zit nu op mijn hotelkamer en......het glas wijn bij het eten is me een beetje naar mijn hoofd gestegen......
Vanmorgen om 07:30 zijn we in het hotel vertrokken naar My Tho, een stad met ca. 160.000 inwoners op 70 km. ten zuidoosten van Saigon. Hier gaan we aan boord van een boot voor een bezoek aan het eiland Thoi Son waar we kennis maken met de locals en fruit (mango's, jackfruit, kleine banaantjes) proeven uit de boomgaarden, het eiland staat bekend om zijn eco-toerisme. Ook worden we getrakteerd op een muziekvoorstelling met traditionele zang en begeleiding van originele instrumenten onder het genot van een kopje mint-tee. Hierna gaan we in kano's (iedereen wordt voorzien van een rijsthoed tegen de zon) door een soort mangroves langs de hutjes van de locals. Overigens valt wel op dat ze allemaal moderne kleding dragen. Je kunt je precies voorstellen hoe hier in de Vietnam War is gevochten door soldaten die tot hun middel door het water ploeterden. We stappen over op een andere boot en bezoeken een cocosnotenplantage waar ook honing gemaakt wordt. Hier kunnen we met een slang op de foto, maar dat is niks voor mij.
We stappen alweer over naar een andere boot, nu iets groter, en varen naar het restaurant voor de lunch. Geserveerd wordt o.a. zgn. olifantenorenvis die compleet op tafel wordt gezet. Niemand weet .
eigenlijk wat er moet gebeuren, totdat er een ober komt die de vis fileert en opschept. Hier is ook een bus met ouders die een Vietnamees kindje hebben geadopteerd en 2 weken in Vietnam moeten blijven zodat het kindje aan de nieuwe ouders kan wennen, en omgekeerd. Best wel een beetje emotioneel. Om ca. 15:00 vertrekken we weer per bus naar Saigon en er wordt een bezoek ingelast aan hotel Majestic. Hier zouden we vanavond naartoe gaan, maar dat lukt op de een of andere manier niet. Niet erg lekker, bezoek en ontvangst in een 5-sterren hotel terwijl we vuil en bezweet zijn na weer een loeihete dag. Het hotel krijgt van ons 4 1/2 ster.

Om 17:00 zijn we terug in het hotel en Maja, Clara en ik nemen nog snel een taxi naar een straatje met allemaal antiekwinkeltjes. Kijken, kijken, niet kopen. Hoe lang zal het duren voordat ze die zin ook in Vietnam kennen? Dus, we hebben niets gekocht! Snel weer een taxi terug naar hotel Sofitel Plaza, een kwartiertje om te douchen.

We vertrekken om 19:00 naar een prachtig restaurant met zelfs een tempel erbij. Maar ook hier is het bestellen moeilijk, ze spreken nauwelijks een woordje Engels. Met handen en voeten lukt het, en ik moet zeggen dat het varkensvlees verrukkelijk smaakte. Trouwens ook een woordje over de ontvangst: die was buitengewoon hartelijk. De groep is nu ook een stuk ontspannender dan in het begin.

Als toetje krijgen we een thee gemaakt van bruine bonen die smaakt als een soort chocoladeflip, maar de meeste van ons laten het staan. Het is toch een heel raar drankje waarvan je van binnen helemaal afkoelt.

Nu zijn we weer terug op de kamer, moe en met dikke voeten. Mijn roommate Maja: "ik heb echte olifantenpootjes, zal wel van de olifantenorenvis komen". Morgenochtend worden we om 05:45 gewekt en om 07:00 vertrekken we uit het hotel, maar eerst moeten we uitchecken. We gaan dan naar de Cu Chi tunnels waar in de oorlog een netwerk van gangen onder de grond was waar het dagelijkse leven zich afspeelde.

Morgenavond komen we dan weer terug in het hotel waar Petra een aantal kamers geregeld heeft zodat we wel nog even kunnen douchen voordat we om 23:10 beginnen aan de vlucht naar Frankfurt. Voor die tijd zal ik nog proberen verslag uit te brengen. Welterusten en tot morgen!

Zevende dag, maandag 23 april 2007 - deel 2
Het is nu bijna 22:30 lokaal en ik heb even tijd om mijn belevenissen van vandaag aan jullie door te geven, ook aan de vele familieleden van mijn medereisgenoten die meelezen. De familie Martens krijgt de hartelijke groeten van Caroline, alles is OK!

We zijn vandaag dus gevlogen naar Saigon, weer een prima vlucht met Vietnam Airlines. Om 12:00 verlieten wij het hotel, dat was met 45 minuten vertraging omdat er koffers kwijt waren. Dat kwam overigens weer goed. Om 15:00 landden we in Saigon waar we door onze nieuwe reisleider - Ting Ting - werden opgewacht. In ongeveer 30 minuten reden we naar ons hotel waar we tijd kregen om ons op te frissen en even bij het zwembad te vertoeven.

Daarna werden we naar een typisch Vietnamees restaurant gebracht waar ik weer moest friemelen met de stokjes. Bestek is er niet, dus of je het kunt of niet....je moet met stokjes eten en ik verlang naar gewoon bestek!!!

Met de bus werden we teruggebracht naar de stad waar we eerst een markt bezoeken. Alles is hier heel veel anders dan in Hanoi, de markt bijvoorbeeld lijkt meer op een markt zoals in Zuid Europa, in Hanoi was het typisch Vietnamees. Ook de winkels zijn hier heel anders dan in Hanoi, veel warenhuizen en chique winkels, diamantairs e.d. Hier moet je ook veel beter opletten op je spullen en je wordt vaak aangesproken (Hey Mister) of je iets wilt kopen. Af en toe voel ik me daar niet zo lekker bij, ze proberen je vast te pakken en we zijn gewaarschuwd voor zakkenrollers, dus echt oppassen. Ik heb mijn gouden ketting in ieder geval voor de zekerheid afgedaan, kunnen ze daar niet aan.

Het verkeer hier is ongelooflijk. Als er al een stoplicht is, dan trekt niemand zich er wat van aan, verkeersregels zijn er niet en alles krioelt door mekaar heen, brommers, fietsers, busjes etc. Als wij moeten oversteken, dan gaat dat zonder te wachten, langzaam lopend en alles laveert om je heen. Om een indruk te krijgen van het verkeer op een kruispunt kijken jullie maar eens naar het filmpje. Zo is het echt en nog erger! Ik heb overigens - ook de meeste anderen - een heel leuk boek gekocht met afbeeldingen van alles wat zoal op brommertjes wordt vervoerd.

Opvallend is verder dat veel meisjes die een T-shirt aan hebben met korte mouwen, wel lange handschoenen van (meestal) zijde dragen. Dat komt omdat ze niet bruin willen worden, dat is niet mooi. Wit is de mode!

We zitten nu op het dakterras van 5-sterren hotel Rex in het centrum. Het is nog steeds bloedheet en we gaan zo langzamerhand terug naar het hotel. Om 07:30 morgenochtend worden we weer opgehaald voor het vervolg van deze unieke reis.

De groeten van iedereen aan iedereen en tot morgen!

Zevende dag, maandag 23 april 2007


We zijn net (15:00 lokaal) geland in Ho Chi Minh (Saigon) en nu op weg naar de stad. Het is hot, hot, hot! Ho Chi Minh is de grootste stad van Vietnam en ligt noordelijk van de Mekong Delta aan de oevers van de rivier Saigon op ca. 40 km. van de Zuid Chinese Zee. In de stad zelf wonen ruim 5 miljoen mensen! De stad heette vroeger Saigon en was de hoofdstad van Zuid Vietnam tot 1975. Daarna werd het dus Ho Chi Minh nadat Zuid en Noord Vietnam verenigd waren. De naam Ho Chi Minh komt van de staatsman Ho Chi Minh die in 1945 de Democratische Republiek Vietnam proklameerde en de leiding overnam als minister-president. In 1954 werd de Democratische Republiek na de Indochina Oorlog tegen Frankrijk opdedeeld in een Noordelijk en Zuidelijk gedeelte, hij werd president van het Noorden terwijl de regering in het zuiden onder leiding kwam van Ngo Dinh Diem.

Van wat er daarna allemaal gebeurde tijdens o.a. de Vietnam War vanaf 1965 tot 1975 zullen wij ongetwijfeld de komende dagen veel te zien en te horen krijgen.

Tot later!

Zesde dag: zondag 22 april 2007

Een lange dag zit er weer op. Vanmorgen zijn we om 09:00 gestart met het bezoeken van de hotels uit de Holland International gids. In het laatste hotel - Life Heritage Resort - hebben we van 12:30 tot 13:30 een heerlijke lunch gebruikt, het was weer eens Westers eten met o.a. aardappelpuree en kip.

Na de lunch gingen we naar een cafeetje waar we instructies kregen voor het koken vanavond. Daarna werd ons gezelschap opgedeeld in 2 groepen en wij gingen met een Vietnamees meisje (gids) de markt bezoeken. Ze legde uit waarvoor de verschillende groentes en fruit worden gebruikt, jammer dat ze zo matig Engels spreekt. Dat geldt overigens ook voor de andere gids die ons hier in Hoi An begeleidt, in Hanoi was de gids veel beter te verstaan. Maar ja.

Om 15:00 uur gaan we aan boord van een boot die ons over de rivier naar het restaurant brengt waar de kookles gegeven wordt. Niemand heeft echter ook maar een beetje honger en het verloopt in het begin een beetje stroef. We koken op spiritusbranders met grote vlammen, je moet best oppassen. Ik maak een rijstblad gevuld met de ingredienten dat dan opgerold wordt als een soort gevulde pancake. Ook leren we hoe je tomatenroosjes maakt om te garneren.

We hangen verder wat rond bij het zwembad waarna onze tourleader Petra ons overhaalt om toch maar te gaan eten, wat we dan ook doen. Maar er is ook nog iets anders aan de hand: het water in de rivier is behoorlijk aan het zakken, je ziet de waterstand per minuut lager worden en...............de boot kan niet meer bij het restaurant komen. Nu begint het grootste avontuur tot nu toe: we moeten met zaklampen lopend over een paadje een plaats zien te vinden waar we wel aan boord kunnen gaan. Het is pikdonker ('s avonds om 18:00 is het al donker) en af en toe hoor je ergens gegil. Na een flink stuk lopen gaan we over 2 boomstammen weer aan boord, het was best wel een beetje angstig.

We varen in anderhalf uur terug naar onze uitstapplaats, zigzaggend over de rivier om alle vissersnetten te omzeilen. Toen we in Hoi An terugkwamen viel de hele electriciteit uit, net toen we aan wal waren. Het hele stadje donker, af en toe zag je dat ergens in een cafeetje een kaars werd aangestoken. Het was echt superdonker!

Een enerverende dag is weer ten einde, we zullen nog een drankje nemen in de lobby en dan naar bed om uit te rusten van een best vermoeiende dag in dit loeihete weer.

Het is tot slot heel erg fijn dat zovelen een reactie geven, zowel op de zaak, thuis als via het reactieformulier en de mail. Zelfs mijn bijna 82-jarige moeder (bijna jarig) heeft nu internet ontdekt. Hardstikke leuk.

Morgen checken we na het ontbijt uit en gaan weer naar de luchthaven voor de vlucht naar onze volgende bestemming: Saigon (Ho Chi Minh)

Tot morgen!

Vanmiddag deden wij inkopen op de markt. Interesse om te zien hoe het er toe gaat? Kijk dan naar dit filmpje.

Vijfde dag, zaterdag 21 april 2007
Vanmorgen op weg naar het vliegveld van Hanoi voor de vlucht naar Da Nang. We zijn veilig geland en nu op weg naar Hoi An waar ons een druk programma staat te wachten. De foto hierboven is van ons hotel: Golden Sand.
Kijk hier voor een filmpje over Hoi An.

Na een goede vlucht met Vietnam Airlines wachtte ons bij aankomst op de luchthaven van Da Nang nog een verrassing. Tegelijk met ons is er een van de populairste Vietnamese popsterren (Dam Vinh Hung) aangekomen die wordt opgewacht door een groot aantal gillende meiden. Hij heeft ons echter ook snel geschoten en wilt met ons op de foto! Zo is hij nu een internationale popster geworden............. We logeren in hotel Golden Sand, een 5-sterren hotel direct aan het strand. Het hotel valt op door een enorm lang zwembad waar je lekker baantjes kunt trekken. Onze kamer is netjes en er zijn prima faciliteiten zoals een spa, fitness, sauna e.d.

We maken een rondwandeling door het historisch, keizerlijk stadje Hoi An dat op de World Heritage lijst van de Unesco staat en een van de meest pittoreske steden van Vietnam is. Er zijn veel kleermakers en wij bezoeken er een waar we een rondleiding krijgen. Ook het oudste huisje van Hoi An wordt bezocht evenals een tempel. We krijgen een half uurtje vrij en lopen nog wat rond in de gezellige en drukke straatjes met tientallen souvenirwinkeltjes (o.a. T-shirts e.d. en opvallend veel lampions). Zowel de Nederlandse, Franse als Chinese zeevaarders hebben hier hun sporen achtergelaten, soms waan je je trouwens in China. De stad stond vroeger bekend als Faifo en was een van de belangrijkste havens in dit deel van de wereld.

Vervolgens gaan we naar een (toeristisch) restaurant aan de rivier Thu Bon, leuk zijn de drijvende lampionnetjes in het water. Het eten is over het algemeen overal best goed, veel rijst, veel vis. Eindelijk heb ik geleerd met stokjes te eten en het gaat me goed af. Er zijn opvallend veel Nederlanders hier in Hoi An, overal zie je ze en hoor je Nederlands spreken. Je mag hier zonder beperkingen foto's maken, niemand stoort er zich (tot nu toe tenminste) aan, zelfs in de tempel was het geen probleem. Iets anders is het fotograferen van personen, dat hebben de Vietnamezen niet graag en velen wenden zich af als ze het door hebben.

Zodadelijk gaan we nog met een taxibusje naar bar/restaurant Tam Tam (naam van de eigenaar) in het centrum, daar is een terras op de eerste etage vanwaar je op het winkelstraatje uitkijkt. Om middernacht gaan we dan weer terug naar hotel Golden Sand.

Morgen beginnen we om 09:00 uur met het bezichtigen van de hotels, zullen we nog een wandeling maken en krijgen we tot slot individueel de kans om boodschappen op de markt te doen. Morgenavond krijgen we nl. kookles en de ingredienten moeten we zelf kopen. Dat zal best leuk worden!

Ik ben nog steeds onder de indruk van dit prachtige land. Oh ja, het is hier laat in de avond nog steeds drukkend warm, wel bewolking. Tot morgen!

Vierde dag, vrijdag 20 april 2007
Vanochtend om 07:00 uur werden we aan boord gewekt, een kop koffie en om 07:30 vertrek naar de druipsteengrotten waar we een wandeling gemaakt hebben, ook dit was weer prachtig. Brunch aan boord en een langzame vaart terug naar de haven vanwaar de transfer van ca. 3 uur terug naar hotel Sofitel Plaza in Hanoi. Nieuwe kamerindeling, deze kamer is ietsjes minder dan de vorige maar toch helemaal ok hoor!

We hadden 4 uur vrije tijd en met 6 man zijn we gaan winkelen, ja Esmee en Tim, jullie moeder was daar ook bij en ik denk dat ze iets voor jullie heeft gekocht..........In een geheel in Franse stijl ingerichte lokatie (Ici Paris) hebben we wat gedronken, nog even naar de winkels en met een taxi terug naar het hotel om te douchen en om te kleden.

Per bus zijn we vervolgens naar een typisch Vietnamees restaurant gereden voor het diner. Het was heerlijk, maar zo af en toe hoor ik her en der een beetje gemopper loskomen over de Vietnamese keuken, maar (nog?) niet door mij!

Nu zitten we dus met ons 15 (van de 21) in de karaoke bar en het is dolle pret. Ik ben even weggelopen om dit bericht door te geven en nog enkele opmerkingen te maken over vragen e.d.:

Tim, de boot rook heerlijk, echt nieuw. Niet naar verf maar naar nieuw.
Esmee, het kadootje komt er zeker aan, denk ik!
Walter, leuk dat je mijn blog gevonden heb. Ik heb jullie bericht aan Karin doorgegeven.
Ouders van Caroline, ik zat net naast haar in de karaokebar, zal haar dadelijk de groeten doen. Alles is goed!
Johan, mijn GSM-provider is T-Mobile, over kosten heb ik nog geen enkel idee. Over het huren van een auto met chauffeur kun je het beste contact met me opnemen als ik terugben.

Voor mijn familie: ik mis jullie heel erg maar kom straks met hele mooie verhalen en foto's thuis.

Voor mijn medewerkers: ik denk iedere dag aan jullie en het fantastische werk dat jullie dag in dag uit voor ons verrichten en waarvoor je niet iedere dag gecomplimenteerd wordt, dus nu vanaf heel ver: dankjewel!

Voor alle bezoekers: geweldig dat jullie mij gevonden hebben, het is heel inspirerend te horen dat er zo wordt meegeleefd.

In een later stadium zal ik dag voor dag aanpassen met de vele notities die ik maak en ik zal dan tevens iedere dag een aktuele foto erbij plaatsen, dus het blog blijft het komende jaar wel eens regelmatig veranderen. Nu moet ik het redelijk kort houden om iedere minuut te benutten om indrukken op te doen!

Morgen verlaten we het Sofitel Plaza in Hanoi voor de transfer naar de luchthaven waar we om 11:45 de vlucht nemen naar Hoi An. Ook daarover zal ik jullie weer vertellen!

Derde dag, donderdag 19 april 2007 - deel 2

Nou, daar gaat ie dan. Allereerst even een berichtje voor de Matadoren: Karin vindt het leuk dat jullie op deze manier de reis volgen, ze heeft helemaal geen bereik op haar telefoon en kan dus geen contact opnemen. Groeten!

Dan het verhaal van vandaag. Na een lekker ontbijt vertrokken we om 08:30 uur per bus oostwaarts richting Halong Bay (baai van de neerdalende draak) aan de Golf van Tonkin, een rit die ongeveer 3 uur zou duren en waarbij we af en toe ogen te kort kwamen. Onderweg stopten we bij een soort souvenirshop waar dove kinderen borduurwerkjes maakten. Dat is voor mij net weer iets om sentimenteel te worden en ik moest denken aan de school voor dove kinderen in Gambia waar me toen van ontroering de tranen over de wangen liepen, maar dit keer kon ik het beter aan. Wat ook niet in mijn straatje paste was een brommer met allemaal levende varkens opgestapeld, er werden druk foto's gemaakt maar dit liet ik toch maar aan mij voorbij gaan. Voor de rest zie je de brommertjes overal, beladen met kippen, groenten, fruit, autobanden en............mensen, soms wel tot 7 man op 1 brommertje! Overigens was het een prachtige route met veel interessante medeweggebruikers.

Na aankomst in Halong Bay inscheping op een spiksplinternieuwe boot (2 weken oud), heel luxe. Onze hut heet o.a. een prachtige badkamer. Overigens, met Maja loopt het uitstekend en ze is af en toe een beetje bezorgd om me. We hebben eerst wat in de zon gelegen, allemaal op een rijtje, en daarna geluncht. Na de lunch zijn we met 2 rondvaartbootjes naar een lagune gevaren waar we wat hebben rondgedobberd. Daarna weer terug naar de boot, badkleding aan en weer met rondvaartbootjes naar een van de ca. 3000 eilandjes, maar deze is heel toeristisch, te toeristisch. Van de andere rots eilandjes zijn er een aantal bebost en een aantal bestaan uit alleen rotsen. We hebben niet gezwommen maar zijn de 450 trappen opgelopen naar een hutje, een soort kiosk, boven op de heuvel waarvandaan ik prachtige foto's heb gemaakt. Het uitzicht op de bergen kon iets zijn uit een James Bond film. De natuur hier in de Zuid Chinese Zee is geweldig, adembenemend, betoverend!

De legende van de draak vertelt dat de baai ontstond door een draak die in de bergen leefde. Toen hij naar de kust liep, werden door zijn staart diepe groeven in de aarde getrokken die door het zeewater overspoeld werden toen de draak in het water dook.

Na terugkeer op de boot gedoucht en aangeschoven aan het diner. Het is overigens heel leuk te zien dat we worden omringd door bootjes (allemaal vrouwen) die van alles te koop hebben, een soort parlevinkers. We gaan dadelijk nog iets drinken en dan eens kijken of we de slaap kunnen vatten na een echt mooie en interessante dag. Nog even kijken hoe wij het ook zo ongeveer ervaren? Klik dan naar een leuk filmpje1 en dan naar filmpje 2. Tot morgen!

Derde dag, donderdag 19 april 2007
Vanmorgen zijn we vertrokken naar Halong Bay voor een 2-daagse cruise per Huong Hai Junk. Helaas heb ik geen verbinding met internet en een steeds wegvallend bereik via de telefoon. Zodra het lukt zal ik mijn bericht doorbellen.

Tweede dag, woensdag 18 april 2007 - deel 2
Het is nu bijna 21:00 uur, we zijn op de kamer en....kapot. Ik deel de kamer met Maja en we hebben het best gezellig!

Hanoi is sinds de hereniging de hoofdstad van Vietnam en maakt op mij de indruk van een charmante Franse stad met koloniale huizen, brede lanen en een oude binnenstad. De stad heeft ca. 3 miljoen inwoners en is indrukwekkend met een constante orkaan van lawaai.

Na het ontbijt hebben we een bezoek gebracht aan de Literatuurtempel die is gewijd aan de geleerde Confucius en ook bekend is als de eerste universiteit van Vietnam. Het hele complex is 2,5 ha. groot en bestaat uit 5 gedeeltes met muren en poorten. Bij het vierde gedeelte staat de hoofdtempel en een beeld van Confucius en zijn vier trouwste leerlingen. Hierna maken we een rondrit door Hanoi per cyclo (een soort riksja). Heel erg leuk al die cyclo's achter elkaar door een stad waar het krioelt van de brommertjes en fietsen, relatief weinig auto's en vrachtauto's. Verkeersregels zijn er blijkbaar niet en alles laveert door mekaar heen.

Ik heb veel foto's gemaakt en zal ze op een later tijdstip publiceren en van commentaar voorzien. Vanmiddag waren we te gast bij de Waterpoppenshow met live muziek van 6 muzikanten met traditionele instrumenten. Ik had wel eens gehoord dat dit niet zo geweldig was, maar dat viel reuze mee en ik kan iedereen aanbevelen dat mee te maken, het is eigenlijk een must want dit schouwspel komt alleen in Vietnam voor en er zijn er nog maar een paar. Je kunt wel zeggen dat dit "familie" is van ons marionettentheater. Deze show komt oorspronkelijk van de boeren op de rijstvelden. Zij staan tot aan hun middel in het water en laten de prachtige, met lak beschilderde poppen op het wateroppervlak bewegen en spelen scenes uit het leven. Er zijn elf spelers die de poppen met bamboestokken onder water bewegen. Tip: betaal een euro extra en je mag alles fotograferen!

Samen met Maja en Roeland heb ik een kijkje genomen in een soort antiquiteitenwinkeltje met allerlei typisch Vietnamese spulletjes. De winkeltjes zijn hier helemaal ingedeeld per straat, dus een straat met alleen maar schoenenwinkels, een straat met alleen maar naaispullen, een straat met goudwinkeltjes, een straat met alleen maar internetcafe's etc. Alle straatnamen (staan op de luifel van de winkels) beginnen met Hang, dat betekent handel.

Voor het diner zijn we naar een authentiek restaurant (Wild Rice) gegaan waar in een soort Vietnamese huiskamer allerlei kleine hapjes werden geserveerd, een beetje te vergelijken met tapas in Spanje. Lekker!

Het was een indrukwekkende dag en ik ben nog boordevol indrukken maar te moe om nu alles met jullie - lezers - te delen. Ik begrijp dat mijn blog al druk bezocht wordt! Na terugkeer zal ik alles verder uitwerken en het per dag alsnog aanvullen. Voor nu: oogjes dicht en.....................

Kijk nog even naar een diavoorstelling Hanoi

Tweede dag, woensdag 18 april 2007
Het is nu 08:30 uur lokale tijd in Hanoi (03:30 uur in Nederland) en we zijn zojuist in het hotel aangekomen: hotel Sofitel Plaza in het hartje van de stad. Om 06:15 uur zijn we geland na een comfortabele vlucht van 10 1/2 uur met een prima service aan boord van de Boeing 777. Zowel bij de start als bij de landing keken we op de monitor naar dezelfde beelden die de piloot ook zag. Een camera in de cockpit liet het allemaal haarfijn zien, leuk!

De eerste indruk van Vietnam: het doet me denken aan Thailand. Vanaf het vliegveld naar de stad (ca. 45 minuten) veel rijstvelden en loslopende dieren. Verder valt het op dat iedereen met een mondkapje loopt. Het hotel is modern, redelijk luxe met 4-sterren. We gaan nu ontbijten, dat ziet er in ieder geval goed uit. Buffet met een hele grote keuze aan gerechten. Buiten is het zonnig en ca. 27 graden.

Het programma voor vandaag: ontbijt - stadstour Hanoi - lunch - waterpoppentheater - kamerindeling - diner.

Mijn gemoedstoestand is al een stuk beter: Guus heeft een goede uitslag in het ziekenhuis. Ik kan nu volop gaan genieten van deze reis!

Eerste dag, dinsdag 17 april 2007.
Dat was een korte nachtrust want tegen 02:00 uur sta ik op, ik kan toch niet echt de slaap vatten. Douchen, aankleden en de laatste zaken in de koffer doen dat al in de hal klaarstaat. Onze Golden Retriever Gaudi heeft het al lang in de gaten: de koffer betekent dat er iemand weggaat, hij ligt er huilend naast. Om klokslag 03:00 uur staat de Schipholtaxi voor de deur en de rit naar de luchthaven wordt al een belevenis op zich. Ik ben de eerste passagier, vervolgens zijn er nog passagiers hier uit mijn woonplaats Reuver (notabene een bekende die op 100 m. woont), Vierlingsbeek en Boxmeer. In het kort: de eerste passagier (die bekende dus) gaat niet mee, hij vindt het te vroeg en heeft op het laatste moment afgezegd. De chauffeur heeft een navigatiesysteem dat niet up to date is en hij rijdt de bush bush in. Vanwege de aanleg van de nieuwe A73 zijn de op- en afritten van de oude streekweg helemaal veranderd. Gelukkig kan ik hem de weg wijzen anders waren we ergens in de bossen over de Duitse grens beland. Met de volgende passagier gaat alles goed, maar dan is het weer raak. We stoppen in Boxmeer bij een huis waar nog alles donker is. De chauffeur belt een aantal keren aan, geen beweging. Net als hij weer weg wilt rijden, gaat het licht aan. Ze hebben zich verslapen! Ik heb bewondering voor de snelheid waarmee ze zich aankleden en we hoeven maar kort te wachten. De laatste passagier staat dan weer klaar maar komt er na een minuut of tien achter dat ze de verkeerde tanden inheeft...........Ik moet keuren of deze ook goed zijn, stel haar gerust en er klinkt een zucht van verlichting. Om 06:40 komen we op Schiphol aan, ruim drieeneenhalf uur onderweg geweest. Valt eigenlijk nog best mee, heb er wel eens langer over gedaan.

Ik heb nu tijd genoeg, bel met Guus en spreek af dat mij een sms-je stuurt als hij in het ziekenhuis is geweest. Hij krijgt vandaag de uitslag van een uitgebreid hartonderzoek (net op de tijd dat we in Frankfurt moeten inchecken) omdat er misschien weer iets mis is na zijn hartritmestoringen een paar jaar geleden en de daarop volgende implantatie van een defribillator. Ik voel me wel behoorlijk schuldig dat ik juist op de dag van de uitslag er niet ben, maar hij is inmiddels wel gewend aan zowel positieve als negatieve uitslagen. Wat dat betreft hebben we de laatste 17 jaar diepe dalen gekend. Maar het is steeds weer goed gekomen, dus ook nu maar postitief denken. Maar ik krijg het toch moeilijk uit mijn gedachten.

Het is wel eens lekker om veel tijd te hebben, dat gebeurt niet vaak. Voordat ik het in de gaten heb, is het echter al tijd voor de ontmoeting met onze tourleader Petra en de rest van het gezelschap. Sommige medereizenden ken ik van vorige reizen maar er zijn ook weer veel nieuwe gezichten. De vlucht naar Frankfurt met Lufthansa heeft een half uur vertraging en de hele afhandeling en vlucht zijn een beetje rommelig. Na aankomst in Frankfurt hebben we ook weer tijd genoeg, net wordt medegedeeld dat om 14:00 de boarding begint. De eerste keer dat ik met Vietnam Airlines vlieg en dan ook nog direct Business Class. Om 06:30 uur morgen lokale tijd is de aankomst in Hanoi gepland en kan het Vietnamese avontuur echt beginnen.

De dag vóór vertrek, maandag 16 april 2007.
Vandaag om 08:00 vertrokken naar de zaak. Nog even de laatste zaken doorgesproken en nog enkele dringende dingen afgehandeld. Ik hoopte om ongeveer 12:00 naar huis te kunnen om te beginnen met de koffer te pakken en mijn man Guus de instructies voor het huishouden te geven. De zakelijke beslommeringen hebben we al via MSN afgehandeld vanmorgen. Dat 12:00 lukte natuurlijk helemaal niet, het werd 16:00 en thuis doorgesproken is er nog niets. Eerst maar even het strijkgoed van gisteren opruimen en kijken wat er verder nog gedaan moet worden. Van nachtrust zal wel weinig komen, want vanaf 03:00 uur moet ik klaarstaan om afgehaald te worden door de Schiphol taxi. Om ongeveer 23:00 uur neem ik vast afscheid van mijn 2 kinderen, Yannick en Daphne (resp. bijna 18 en 16), het is best moeilijk. Ik zal dadelijk nog even hun lunchpakketten klaarmaken om morgen mee te nemen naar school. Het is toch al bijna middernacht als ik mijn bed opzoek.

TUI Courtesy Club Studiereis Vietnam 2007

Tijdens deze TUI courtesy club- reis zal ik zo snel mogelijk per dag mijn eigen ervaringen in het kort weergeven. Hierbij ben ik natuurlijk afhankelijk van de internet-mogelijkheden in Vietnam, daarnaar ben ik zelf ook erg benieuwd. Maar dat geldt voor alles dat ons daar te wachten staat. Ik verheug me er enorm op!

Mijn naam is Els Straus. Na ruim 25 jaar ervaring in de reiswereld - van secretaresse, baliemedewerkster, inkoopster, tot kantoormanager en eigenaresse van een reisburo - is het nog steeds mijn grote passie vakantiegangers voor te lichten en te adviseren in het kiezen van een voor hen geschikte reis.

Goed luisteren naar de verhalen na terugkeer van mijn clienten (en van collega's na studiereizen), zelf ontdekken en het luisteren en kijken naar de moderne media gaven mij een brok kennis die ik nu graag met een groot publiek zou willen delen tijdens het maken van een van mijn studiereizen. De moderne techniek stelt mij in staat dit al tijdens de reis te doen en deze reis naar Vietnam is daarvan het eerste resultaat.

Ik heb nog steeds een bijzonder drukke baan én de zorg voor een gezin met 2 opgroeiende kinderen, in de weinige vrije tijd zet ik de gegevens en notities van gemaakte reizen en de "database in mijn hoofd" op papier en vervolgens volgt dan de publicatie op het net op www.reistips.nl.

Voor alle positieve reacties die ik daar de laatste jaren heb mogen ontvangen, zeg ik u van harte dank. Velen hebben ook nog de digitale snelweg naar mijn reisburo kunnen vinden: www.straus.nl!

Veel plezier met het lezen van deze blog en het surfen over mijn sites, ik hoop dat u met de informatie uw voordeel kunt doen.