Achtste dag, dinsdag 24 april 2007
Het is nu tegen middernacht en een lange dag zit er op. Ik zit nu op mijn hotelkamer en......het glas wijn bij het eten is me een beetje naar mijn hoofd gestegen......
Vanmorgen om 07:30 zijn we in het hotel vertrokken naar My Tho, een stad met ca. 160.000 inwoners op 70 km. ten zuidoosten van Saigon. Hier gaan we aan boord van een boot voor een bezoek aan het eiland Thoi Son waar we kennis maken met de locals en fruit (mango's, jackfruit, kleine banaantjes) proeven uit de boomgaarden, het eiland staat bekend om zijn eco-toerisme. Ook worden we getrakteerd op een muziekvoorstelling met traditionele zang en begeleiding van originele instrumenten onder het genot van een kopje mint-tee. 
Hierna gaan we in kano's (iedereen wordt voorzien van een rijsthoed tegen de zon) door een soort mangroves langs de hutjes van de locals. Overigens valt wel op dat ze allemaal moderne kleding dragen. Je kunt je precies voorstellen hoe hier in de 
Vietnam War is gevochten door soldaten die tot hun middel door het water ploeterden. We stappen over op een andere boot en bezoeken een cocosnotenplantage waar ook honing gemaakt wordt. Hier kunnen we met een slang op de foto, maar dat is niks voor mij.
We stappen alweer over naar een andere boot, nu iets groter, en varen naar het restaurant voor de lunch. Geserveerd wordt o.a. zgn. olifantenorenvis die compleet op tafel wordt gezet. Niemand weet .
eigenlijk wat er moet gebeuren, totdat er een ober komt die de vis fileert en opschept. Hier is ook een bus met ouders die een Vietnamees kindje hebben geadopteerd en 2 weken in Vietnam moeten blijven zodat het kindje aan de nieuwe ouders kan wennen, en omgekeerd. Best wel een beetje emotioneel. Om ca. 15:00 vertrekken we weer per bus naar Saigon en er wordt een bezoek ingelast aan hotel Majestic. Hier zouden we vanavond naartoe gaan, maar dat lukt op de een of andere manier niet. Niet erg lekker, bezoek en ontvangst in een 5-sterren hotel terwijl we vuil en bezweet zijn na weer een loeihete dag. Het hotel krijgt van ons 4 1/2 ster.
Om 17:00 zijn we terug in het hotel en Maja, Clara en ik nemen nog snel een taxi naar een straatje met allemaal antiekwinkeltjes. Kijken, kijken, niet kopen. Hoe lang zal het duren voordat ze die zin ook in Vietnam kennen? Dus, we hebben niets gekocht! Snel weer een taxi terug naar hotel Sofitel Plaza, een kwartiertje om te douchen.
We vertrekken om 19:00 naar een prachtig restaurant met zelfs een tempel erbij. Maar ook hier is het bestellen moeilijk, ze spreken nauwelijks een woordje Engels. Met handen en voeten lukt het, en ik moet zeggen dat het varkensvlees verrukkelijk smaakte. Trouwens ook een woordje over de ontvangst: die was buitengewoon hartelijk. De groep is nu ook een stuk ontspannender dan in het begin.
Als toetje krijgen we een thee gemaakt van bruine bonen die smaakt als een soort chocoladeflip, maar de meeste van ons laten het staan. Het is toch een heel raar drankje waarvan je van binnen helemaal afkoelt.
Nu zijn we weer terug op de kamer, moe en met dikke voeten. Mijn roommate Maja: "ik heb echte olifantenpootjes, zal wel van de olifantenorenvis komen". Morgenochtend worden we om 05:45 gewekt en om 07:00 vertrekken we uit het hotel, maar eerst moeten we uitchecken. We gaan dan naar de Cu Chi tunnels waar in de oorlog een netwerk van gangen onder de grond was waar het dagelijkse leven zich afspeelde.
Morgenavond komen we dan weer terug in het hotel waar Petra een aantal kamers geregeld heeft zodat we wel nog even kunnen douchen voordat we om 23:10 beginnen aan de vlucht naar Frankfurt. Voor die tijd zal ik nog proberen verslag uit te brengen. Welterusten en tot morgen!
Het is nu tegen middernacht en een lange dag zit er op. Ik zit nu op mijn hotelkamer en......het glas wijn bij het eten is me een beetje naar mijn hoofd gestegen......
Vanmorgen om 07:30 zijn we in het hotel vertrokken naar My Tho, een stad met ca. 160.000 inwoners op 70 km. ten zuidoosten van Saigon. Hier gaan we aan boord van een boot voor een bezoek aan het eiland Thoi Son waar we kennis maken met de locals en fruit (mango's, jackfruit, kleine banaantjes) proeven uit de boomgaarden, het eiland staat bekend om zijn eco-toerisme. Ook worden we getrakteerd op een muziekvoorstelling met traditionele zang en begeleiding van originele instrumenten onder het genot van een kopje mint-tee. Hierna gaan we in kano's (iedereen wordt voorzien van een rijsthoed tegen de zon) door een soort mangroves langs de hutjes van de locals. Overigens valt wel op dat ze allemaal moderne kleding dragen. Je kunt je precies voorstellen hoe hier in de Vietnam War is gevochten door soldaten die tot hun middel door het water ploeterden. We stappen over op een andere boot en bezoeken een cocosnotenplantage waar ook honing gemaakt wordt. Hier kunnen we met een slang op de foto, maar dat is niks voor mij.We stappen alweer over naar een andere boot, nu iets groter, en varen naar het restaurant voor de lunch. Geserveerd wordt o.a. zgn. olifantenorenvis die compleet op tafel wordt gezet. Niemand weet .eigenlijk wat er moet gebeuren, totdat er een ober komt die de vis fileert en opschept. Hier is ook een bus met ouders die een Vietnamees kindje hebben geadopteerd en 2 weken in Vietnam moeten blijven zodat het kindje aan de nieuwe ouders kan wennen, en omgekeerd. Best wel een beetje emotioneel. Om ca. 15:00 vertrekken we weer per bus naar Saigon en er wordt een bezoek ingelast aan hotel Majestic. Hier zouden we vanavond naartoe gaan, maar dat lukt op de een of andere manier niet. Niet erg lekker, bezoek en ontvangst in een 5-sterren hotel terwijl we vuil en bezweet zijn na weer een loeihete dag. Het hotel krijgt van ons 4 1/2 ster.
Om 17:00 zijn we terug in het hotel en Maja, Clara en ik nemen nog snel een taxi naar een straatje met allemaal antiekwinkeltjes. Kijken, kijken, niet kopen. Hoe lang zal het duren voordat ze die zin ook in Vietnam kennen? Dus, we hebben niets gekocht! Snel weer een taxi terug naar hotel Sofitel Plaza, een kwartiertje om te douchen.
We vertrekken om 19:00 naar een prachtig restaurant met zelfs een tempel erbij. Maar ook hier is het bestellen moeilijk, ze spreken nauwelijks een woordje Engels. Met handen en voeten lukt het, en ik moet zeggen dat het varkensvlees verrukkelijk smaakte. Trouwens ook een woordje over de ontvangst: die was buitengewoon hartelijk. De groep is nu ook een stuk ontspannender dan in het begin.
Als toetje krijgen we een thee gemaakt van bruine bonen die smaakt als een soort chocoladeflip, maar de meeste van ons laten het staan. Het is toch een heel raar drankje waarvan je van binnen helemaal afkoelt.
Nu zijn we weer terug op de kamer, moe en met dikke voeten. Mijn roommate Maja: "ik heb echte olifantenpootjes, zal wel van de olifantenorenvis komen". Morgenochtend worden we om 05:45 gewekt en om 07:00 vertrekken we uit het hotel, maar eerst moeten we uitchecken. We gaan dan naar de Cu Chi tunnels waar in de oorlog een netwerk van gangen onder de grond was waar het dagelijkse leven zich afspeelde.
Morgenavond komen we dan weer terug in het hotel waar Petra een aantal kamers geregeld heeft zodat we wel nog even kunnen douchen voordat we om 23:10 beginnen aan de vlucht naar Frankfurt. Voor die tijd zal ik nog proberen verslag uit te brengen. Welterusten en tot morgen!
